stom ongeluk

Ik zeg wel eens dat vliegen niet zo gevaarlijk is als gewoon door de stad fietsen. En ik bedenk ook wel eens dat ik best zomaar een ongeluk zou kunnen hebben. Maar toen ik dan inderdaad als een lappenpop door de lucht vloog was ik toch verbaasd. En het was ook anders dan een landingscrash, het gebeurde allemaal zo snel en zo totaal onverwacht dat ik niet eens anticipeerde op enorme pijn. Die bleef ook uit, ongelooflijk ik heb de voorruit van de auto volledig ingedeukt, z’n dak ook, m’n fiets ligt totaal aan kreukels maar ik mankeer best weinig. Ik was verdwaasd van de schrik, de arme automobilist ook trouwens hij was heel lief en ik zag ‘m later snikken. Het was mijn schuld, volkomen, ik fietste aan de verkeerde kant en hij kon mij niet zien. Gewoon niet opgelet op een punt waar ik altijd weet dat ik even op moet letten. Lekker brug af met de wind in m’n rug, aan het denken of ik zou gaan kayaken met deze storm.
Met een landing klop ik mezelf af, probeer even niet te denken aan de mogelijke verwondingen en pak m’n vleugel in, sjouw m’n harnas naar de weg en ben blij dat ik morgen weer kan vliegen. Nu ging het heel anders, horden agenten en geel-groene GGD-ers die m’n broek openknipten m’n hoofd vasthielden infusen instaken (ik vroeg of dat niet kon wachten tot het echt moest, maar nee). Op een plankje in de ambulance, raar om alleen recht naar boven te kunnen kijken en echt niks te bewegen. Ik lag alleen gigantisch te rillen want het was toch wel fris, en ik wist al dat m’n teen gebroken was want dat deed pijn. En m’n linkerknie flink gekneusd, verdorie ik hou geen fatsoenlijk been meer over. Maar fotoos en echos waren allemaal ok, ik heb eigenlijk nergens echt pijn en piep nog het hardst vanwege de schaafwonden. Morgen spierpijn in m’n schouders en nek, net nu alle knopen er zo lekker uitgemasseerd waren. Boe.

20/10
Ben erg geroerd door de reacties van m'n collega's, die eerst erg moesten lachen om mijn verslag (ze vonden het nogal typisch dat ik het allemaal vooral erg interessant vond). Er zijn boodschappen voor me gedaan, ik word door een luxe taxi gehaald en gebracht en nou krijg ik voor de troost een kadootje van m'n team: een geluks-lieveheersbeestjes-fietsbel.

poedelen en peddelen

Zwemmen vanmorgen kon eindelijk eindelijk eindelijk weer gewoon, zonder me in te houden zonder pijn en zonder acuut eczeem. Heerlijk, het is ook altijd redelijk rustig op zondagochtend dus dan kan ik ook echt even dóórtrekken.
Vanwege het mooie weer overwoog ik om te gaan vliegen op Langevelderslag, maar ik vond de wind toch veel te hard te vlagerig en waarschijnlijk ook nog eens te cross. Dan maar kayaken, m’n nieuwe verslaving. Fantastisch, doodstil in het botenhuis, ik kan m’n favoriete kano pakken en een lichte peddel. Het is niet moeilijk meer om min of meer rechtuit te varen en ik denk dat ik niet snel meer zal omslaan. Wel nog een hele toer om te leren de juiste beweging te maken, elleboog omhoog hand omlaag, meebewegen, tegen de bocht in leunen. Als ik het verkeerd aanleer krijg ik geheid peesontstekingen hoor ik maar tjee het lukt me nauwelijks om zelfs maar te onthouden hoe het nou precies moet. Altijd hetzelfde met mij, ik val op sporten die nogal technisch zijn en breng het er vervolgens abominabel vanaf omdat ik motorisch nou een keer geen natuurtalent ben. Het schaatsseizoen breekt weer aan…

Nazomer

Gaaf! M’n vriendinnetje heeft vandaag haar eerste sleepstarts gemaakt, ik ben zo blij voor d’r! Ze zag er enorm tegen op en Hans en ik waren ook wel bezorgd maar als ze kan slepen kunnen we zoveel meer samen vliegen. Ze kan meedoen met Forbes, te gek. Wat een mooie dag, ik heb zelf een paar startjes met m’n Unootje gemaakt, toch heel leuk om met zo’n makkelijk dingetje te vliegen en landingen te oefenen. Ook al word ik daar wel gefrustreerd van, zelfs met alles mee zo’n beetje land ik nog steeds alsof ik het vliegen net een jaartje geleerd heb. Het geeft ook een raar effect omdat ik me aan de start heel zelfverzekerd voel. Dat mag ook wel na 16 jaar en 380 lierstarts, maar jeetje ik heb er inmiddels een veelvoud aan landingen opzitten en het blijft klunzen.
Morgen net zo’n mooi weer, maar even niet vliegen met een paar andere vriendinnetjes.

Voor de iets minder slimmen (anonieme reageerders): behalve lierstarts zijn er ook nog bergstarts, sleepstarts en watertow-starts.

Herfstwiekendje

uitzicht bij het ontwaken
Juicy boven het veen

Om elf uur zaten Juicy en ik op het veld, nauwelijks wind, harstikke warm, het kon wel eens een mooie dag worden. Toch duurde het tot een uur of één voor de eerste parapenter zich liet zien. Gelukkig was Reinier bereid om ons meteen maar even omhoog te trekken, en het werd ook niet druk dus we konden snel achter elkaar wat startjes maken. Bij de derde start had Juicy beet, en ik draaide boven hem in. Heel zachte, lichte termiek zonder duidelijke kern, je moest echt met je ogen dicht en de vingertoppen licht op de bar, iedere zenuw alert, precies goed indraaien. Niet te stijl, niet te langzaam, soms een beetje ruimer soms wat opschuiven naar het zuiden. Heel leuk om een vluchtje in zulke stabiele lucht zoveel mogelijk te verlengen.
Na afloop reed ik door naar Stadskanaal, mooi op tijd om m’n bedje op te maken en met de hele club naar de pizzeria. De twee biertjes hielpen echter niet meer om al het gezweet te compenseren, en behoorlijk gedehydrateerd lag ik de hele nacht wakker. Tegen de tijd dat ik vanmorgen eens ging kijken wat Rinus en Ropje aan het uitspoken waren leek het me het beste plan om één of twee startjes te maken en dan vroeg naar huis, naar m’n hete bad. Ik mocht de demo Litesport uitproberen, met Ropje op de dragonfly ook leuk hij heeft me nog niet zo vaak opgesleept. Heerlijke vleugel, licht, makkelijk, ik moet toch maar eens heel goed bij mezelf te rade waarom ik eigenlijk m’n Litespeed niet inruil voor een Litesport. Eerst maar eens zien hoe het in Forbes gaat.

gave filmpjes

helemaal super, m'n favoriete stek en een hoop van m'n favoriete piloten:

http://www.chabre2009.com/ (klik linksboven op news)

en http://www.youtube.com/watch?v=xwVpLfEP4C0

Buizerd

Vliegen is duur, maar soms toch een stuk goedkoper dan niet-vliegen. Gisteren een dagje sjoppen met Lon, die zie ik tenslotte bijna nooit meer. Erg gezellig maar tjee ik ben zowat failliet aan de rokjes en truitjes. Vandaag waren de weersvooruitzichten nog ietsje beter dan gisteren, en het was ook niet duidelijk of Bruinehaar of Moergestel beter zou zijn. Moergestel is wel veel dichter bij en meestal gaat het starten ook sneller, op een mooie dag kan je in Bruinehaar uren wachten voor je aan de beurt bent. Inderdaad, om twaalf uur kon ik als eerste de lucht in. Het was nog te vroeg dus twintig minuten later stond ik weer aan de grond. Daarna volgden een paar kabelbreuken en kabels over hekjes enzo, het was een lam dagje. Ondertussen groeiden er grote cumulus boven ons en de parapenters bleven af en toe lang hangen. Om twee uur weer gestart, en met een mooie bel tot duizend meter gedraaid. Er stond wel een behoorlijke wind en ik besloot om terug te steken. Ik had wel overland kunnen gaan maar dat is dan een kwestie van hard wegdrijven en maar weer zien hoe ik teruglift, niet echt de moeite waard. Dit was wel leuk, steeds omhoog draaien, beurtelings linksom en rechtsom, en dan weer terugsteken naar het veld om het boven de lier opnieuw te proberen. Na anderhalf uur was ik voldaan en bovendien voelde ik m’n overbelaste arm nogal, dus ik pakte in en was weer lekker vroeg thuis.

Lieren bij de Buizerd

Martin had natuurlijk weer eens gelijk, nog voor ik Tilburg voorbij was zag ik mooie cumultjes. Nou ja, toch een goeie beslissing om in te pakken en heel vroeg naar huis te rijden, ik heb best koppijn van m’n laatste landing en m’n schouders en armen doen nog belachelijk veel pijn van de vakantie. Normaal geloof ik heilig in de kracht van ontkenning, maar met deze wind heb ik echt alle spierkracht nodig om een beetje snelheid aan te trekken en om bij de start de neus laag te houden. Geen overdreven risico nemen dan maar, volgende keer beter. Misschien morgen.